english

akty prawne

id dokumentu: 10032

id: 10032

Panie Ministrze,

Mam zaszczyt potwierdzić otrzymanie Pańskiej noty z dnia 1 marca 1995 roku o następującej treści:

„W imieniu Rządu Republiki Słowenii mam zaszczyt potwierdzić wyniki rozmów między Ministerstwem Spraw Zagranicznych Republiki Słowenii a Ministerstwem Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej na temat sukcesji w stosunkach między Republiką Słowenii a Rzecząpospolitą Polską umów dwustronnych, zawartych przez byłą Jugosławię i Polskę w latach 1922 – 1991 oraz przeglądu systemu traktatowego między Republiką Słowenii a Rzecząpospolitą Polską.

Podczas rozmów między delegacjami Ministerstwa Spraw Zagranicznych Republiki Słowenii i Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej, które odbywały się w dniach 28-29 października 1993 r. w Warszawie oraz 17-18 marca 1994 r. w Lublanie, uzgodniono, co następuje:

Republika Słowenii jest sukcesorem prawnym w stosunku do umów zawartych przez byłą Jugosławię i Polskę w okresie od 1922 do czerwca 1991.

Następujące umowy zachowują moc obowiązującą w stosunkach między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Słowenii:

  1. Umowa między FLRJ a PRL o obrocie prawnym w sprawach cywilnych i karnych, Warszawa 6.02.1960.

(…)

Jeżeli Rząd Rzeczypospolitej Polskiej wyraża zgodę na powyższe, niniejsza nota wraz z odpowiedzią na nią stanowić będą porozumienie między Rządem Republiki Słowenii a Rządem Rzeczypospolitej Polskiej, które wejdzie w życie po wzajemnym powiadomieniu się o wypełnieniu przez obie strony wymogów niezbędnych dla wejścia w życie tego porozumienia.”

Mam zaszczyt zakomunikować, że Rząd Rzeczypospolitej Polskiej wyraża zgodę na powyższe i przyjmuje propozycję Rządu Republiki Słowenii, aby wyżej wspomniana nota oraz nota niniejsza  stanowiły pomiędzy naszymi obydwoma państwami porozumienie o obowiązywaniu w stosunkach między Rzeczypospolitą Polską a Republiką Słowenii umów dwustronnych zawartych przez byłą Jugosławię i Polskę w latach 1922-1991.

Proszę, Panie Ministrze, o przyjęcie wyrazów wysokiego szacunku.

Warszawa, 1 marca 1995 roku

(…)

do góry