english

orzecznictwo

id dokumentu: 20311

id: 20311

1. Sąd Najwyższy nie podziela poglądu prawnego, (…) jakoby z powodu wysłania i doręczenia czystopisu wyroku Sądu polubownego powodowi już po 10-ym maja 1927, uważać należało wyrok sporny jako w czasokresie w zapisie na Sąd polubowny zakreślonym niewydany, a tem samem nieważny. Skoro bowiem wyrok ten jeszcze przed 10 maja 1927 (…) przez wszystkich trzech sędziów polubownych został uchwalony i przez nich podpisany, musi się wyrok ten uważać jako w czas wydany, bez względu, kiedy został stronom doręczony.

2. [W]yrok sporny jest nieważny z powodu, iż powód przed rozstrzygnięciem sprawy objętej zapisem na Sąd polubowny nie został przez wszystkich trzech sędziów polubownych przesłuchany.

Orzeczenie Sądu Najwyższego

 z dnia 30 maja 1930 r.

III 1 Rw 2368/29

Uzasadnienie:

Rewizji opartej na przyczynach zaskarżenia wyroku odwoławczego z § 503 L. 3 i 4 p. c. nie można przyznać słuszności.

Sąd odwoławczy ustalając fakt, że powód nie został przesłuchany przed Sądem polubownym ustanowionym w myśl zapisu na Sąd polubowny, oparł się na zeznaniach trzech świadków, z których się okazuje, że jakkolwiek ci świadkowie brali udział jako sędziowie polubowni w postępowaniu przed Sądem polubownym i wyrok przez nich został uchwalony, odbyło się przesłuchanie powoda jedynie przed dwoma sędziami polubownymi G. i H. a w nieobecności trzeciego.

Ustalenie więc Sądu odwoławczego zgodne jest z aktami, zaczem pierwsza z zarzuconych wyżej przyczyn rewizyjnych jest bezzasadna.

Co do drugiej przyczyny, to Sąd Najwyższy nie podziela poglądu prawnego Sądu odwoławczego, jakoby z powodu wysłania i doręczenia czystopisu wyroku Sądu polubownego powodowi już po 10-ym maja 1927, uważać należało wyrok sporny jako w czasokresie w zapisie na Sąd polubowny zakreślonym niewydany, a tem samem nieważny. Skoro bowiem wyrok ten jeszcze przed 10 maja 1927, jak z ustaleń Sądu I inst. zaakceptowanych przez Sąd odwoławczy wynika, przez wszystkich trzech sędziów polubownych został uchwalony i przez nich podpisany, musi się wyrok ten uważać jako w czas wydany, bez względu, kiedy został stronom doręczony. Gdybyśmy bowiem z tego mylnego założenia Sądu odwoławczego wychodzili, toby którakolwiek ze stron mogła rozmyślnie uchylić się od doręczenia jej wyroku w czasokresiie zakreślonym w zapisie i w ten sposób wyrok unieważnić.

Natomiast trafne zupełnie jest zapatrywanie prawne Sądu odwoławczego, że wyrok sporny jest nieważny z powodu, iż powód przed rozstrzygnięciem sprawy objętej zapisem na Sąd polubowny nie został przez wszystkich trzech sędziów polubownych przesłuchany i do trafnych też pobudek Sądu odwoławczego w tym kierunku pozwanych się odsyła.

Wobec czego i druga przyczyna rewizyjna z § 503 L. 4 p. c. jest nieuzasadniona.

Źródło: PPiA 1930, poz. 301

do góry