english

orzecznictwo

id dokumentu: 20358

id: 20358

Stosownie do art. 1158 § 1 k.p.c. wniosek o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi sądu polubownego rozpoznaje Sąd, który byłby właściwy do rozpoznania sprawy, gdyby strony nie dokonały zapisu na sąd polubowny. Znaczenie cytowanej regulacji skłania do wniosku, że należy ją interpretować w ten sposób, iż do rozpoznania spraw tożsamych rzeczowo z przedmiotową, za właściwy uznać należy każdy Sąd przed który strona mogła potencjalnie wytoczyć powództwo w przypadku nie istnienia zapisu na sąd polubowny - bez jakichkolwiek ograniczeń w tym zakresie, w szczególności konieczności wyłącznego stosowania przepisów kodeksu postępowania cywilnego o właściwości ogólnej (art. 27 k.p.c. i n.).

Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie

z dnia 6 lipca 2007 r.

I ACz 1030/07

Sąd Apelacyjny w Warszawie Wydział I Cywilny w składzie następującym:

SSA Maria Szulc (przewodniczący)

SSA Maria Rodatus (sprawozdawca)

SSA Romana Górecka

po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. M. z udziałem […] w O. o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi sądu polubownego na skutek zażalenia wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie z dnia 23 marca 2007 r. sygn. akt II Co 9/07 postanawia:

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 23 marca 2007 Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Olsztynie - Wydziałowi Cywilnemu.

W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wskazał na art. 1214 § 2 k.p.c. w zw. z 1158 § 1 k.p.c. w zw. z art. 781 i n. k.p.c. podkreślając, że wniosek o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi sądu polubownego rozpoznaje Sąd, który byłby właściwy gdyby strony nie dokonały zapisu na Sąd polubowny. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie postanowił przekazać sprawę Sądowi Okręgowemu w Olsztynie ze względu na siedzibę uczestnika postępowania (art. 30 k.p.c.).

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył wnioskodawca podnosząc, iż Sąd I instancji wadliwie przyjął, iż bada swoją właściwość w przypadku wniosku o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi sądu polubownego jedynie w oparciu o przepisy kodeksu postępowania cywilnego o właściwości ogólnej.

Ponadto skarżący wskazał, iż w treści wniosku o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi sądu polubownego wskazał na art. 454 § 1 k.c., który uzasadnia właściwość Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie na zasadzie art. 34 k.p.c. - ze względu na miejsce wykonania zobowiązania.

Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 23 marca 2007 r.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione.

Stosownie do art. 1158 § 1 k.p.c. wniosek o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi sądu polubownego rozpoznaje Sąd, który byłby właściwy do rozpoznania sprawy, gdyby strony nie dokonały zapisu na sąd polubowny.

Znaczenie cytowanej regulacji skłania do wniosku, że należy ją interpretować w ten sposób, iż do rozpoznania spraw tożsamych rzeczowo z przedmiotową, za właściwy uznać należy każdy Sąd przed który strona mogła potencjalnie wytoczyć powództwo w przypadku nie istnienia zapisu na sąd polubowny - bez jakichkolwiek ograniczeń w tym zakresie, w szczególności konieczności wyłącznego stosowania przepisów kodeksu postępowania cywilnego o właściwości ogólnej (art. 27 k.p.c. i n.).

W sprawach tożsamych ze sprawą niniejszą wystarczającym jest, iż z okoliczności sprawy wynika, że wnioskodawca mógł skutecznie dochodzić roszczenia będącego treścią postępowania przed sądem polubownym przed Sądem, od którego domaga nadania klauzuli wykonalności.

Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy nieprawidłowo uznał, iż w przedmiotowej sprawie znajdują zastosowanie wyłącznie przepisy o właściwości ogólnej (art. 30 k.p.c.) - jednakże powyższe uchybienie nie ma wpływu na trafność zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Wnioskodawca żąda nadania klauzuli wykonalności wyrokowi sądu polubownego w którym uwzględnione zostało jego roszczenie o zapłatę, które w ocenie skarżącego, stosownie do powołanego w treści wniosku art. 454 § 1 k.c., winno być spełnione w miejscu zamieszkania wierzyciela w chwili spełnienia świadczenia, co w sumie ma uzasadniać właściwość miejscową Sądu w Olsztynie. Skarżący faktycznie powołał wprost, iż w przypadku nie istnienia zapisu na sąd polubowny możliwe było skorzystanie z właściwości przemiennej według miejsca wykonania roszczenia będącego treścią sporu (art. 34 k.p.c.), jednakże stanowisko to jest błędne.

Jak wynika z treści uzasadnienia wyroku sądu polubownego roszczenie o zapłatę, które było przedmiotem postępowania, stanowi roszczenie wynikłe z łączącego strony stosunku dzierżawy nieruchomości, a więc w przedmiotowej sprawie znajduje zastosowanie art. 37 k.p.c., gdzie możliwe jest wytoczenie powództwa przed Sądem właściwym ze względu na miejsce położenia nieruchomości. a nie jak chce skarżący art. 34 k.p.c.

W tym stanie rzeczy, biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności sprawy oraz fakt, że nieruchomość, której dotyczyła umowa dzierżawy położona jest w […] (woj. […], powiat […], gmina […]), a więc na obszarze właściwości Sądu Okręgowego w Olsztynie, zważyć należy, że bez względu na to czy właściwość miejscowa Sądu określa byłaby według przepisów o właściwości ogólnej, czy przemiennej zawsze Sądem właściwym byłby Sąd Okręgowy w Olsztynie.

Z uwagi na powyższe przedstawione do rozpoznania zażalenie, jako bezzasadne podlega oddaleniu.

Dlatego też Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 § 1 k.p.c. w zw. art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Sąd Apelacyjny w Warszawie

do góry