english

akty prawne

id dokumentu: 10240

UMOWA
między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Chile
w sprawie wzajemnego popierania i ochrony inwestycji,
sporządzona w Warszawie dnia 5 lipca 1995 r.

Dz.U. z 2000 r., Nr 21, poz. 265
 

(…)

Artykuł 8. Rozstrzyganie sporów między Umawiającą się Stroną a inwestorem drugiej Umawiającej się Strony

1. W celu polubownego rozstrzygania sporów, powstałych w wyniku niniejszej umowy między Umawiającą się Stroną a inwestorem drugiej Umawiającej się Strony będą przeprowadzone konsultacje między zainteresowanymi stronami.

2. Jeżeli takie konsultacje nie doprowadzą do uregulowania w ciągu trzech miesięcy od daty wniosku o rozstrzygnięcie sporu, to inwestor może przedłożyć spór:

a) właściwemu sądowi Umawiającej się Strony, na której terytorium zostały dokonane inwestycje, lub

b) do rozstrzygnięcia arbitrażowego w ramach Międzynarodowego Ośrodka Rozstrzygania Sporów Inwestycyjnych (ICSID), utworzonego na mocy Konwencji w sprawie rozstrzygania sporów inwestycyjnych między państwami a obywatelami drugich państw, otwartej do podpisu w Waszyngtonie dnia 18 marca 1965 r., jeżeli obie Strony będą sygnatariuszami konwencji. Jeżeli ten warunek nie będzie dopełniony, każda strona wyrazi zgodę na przedłożenie sporu do rozstrzygnięcia w drodze arbitrażu międzynarodowego zgodnie z Regulaminem uzupełniającym ustalonym przez wyżej wymieniony Międzynarodowy Ośrodek, lub

c) trybunałowi arbitrażowemu ad hoc, który przy braku innych uzgodnień między stronami sporu będzie utworzony zgodnie z Regulaminem Arbitrażowym Komisji Narodów Zjednoczonych do spraw Międzynarodowego Prawa Handlowego.

3. Jeżeli inwestor przedłoży spór właściwemu sądowi Umawiającej się Strony, na której terytorium dokonana została inwestycja, lub międzynarodowemu arbitrażowi, to taki wybór będzie ostateczny.

4. W rozumieniu tego artykułu każda osoba prawna utworzona zgodnie z ustawodawstwem jednej Umawiającej się Strony, w której przed powstaniem sporu większość akcji jest własnością inwestorów drugiej Umawiającej się Strony, będzie traktowana zgodnie z artykułem 25 ustęp 2 Konwencji waszyngtońskiej jako osoba prawna drugiej Umawiającej się Strony.

5. Decyzje arbitrażowe są ostateczne i wiążące obie strony i podlegają wykonaniu, zgodnie z ustawodawstwem Umawiającej się Strony, na której terytorium inwestycja została dokonana.

6. Po przedłożeniu sporu właściwemu sądowi lub arbitrażowi międzynarodowemu zgodnie z postanowieniem tego artykułu, żadna Umawiająca się Strona nie będzie prowadzić sporu w drodze dyplomatycznej, chyba że druga Umawiająca się Strona nie zastosowała się do orzeczenia, wyroku, postanowienia lub innego uregulowania dokonanego przez właściwy międzynarodowy lub miejscowy sąd w danej sprawie.

Artykuł 9. Rozstrzyganie sporów między Umawiającymi się Stronami

1. Umawiające się Strony będą się starały rozstrzygać każdy między nimi spór odnośnie do interpretacji lub stosowania postanowień niniejszej umowy w drodze przyjaznych negocjacji.

2. Jeżeli spór nie może być w ten sposób rozstrzygnięty w ciągu sześciu miesięcy od daty zawiadomienia o powstaniu sporu, każda z Umawiających się Stron może przedłożyć spór trybunałowi ad hoc utworzonemu zgodnie z tym artykułem.

3. Trybunał arbitrażowy będzie złożony z trzech arbitrów i będzie utworzony w sposób następujący: w ciągu dwóch miesięcy od zawiadomienia przez Umawiającą się Stronę o jej życzeniu rozstrzygnięcia sporu w drodze arbitrażu każda Umawiająca się Strona wyznaczy po jednym arbitrze. Ci dwaj arbitrzy w terminie trzydziestu dni od mianowania drugiego arbitra uzgodnią trzeciego arbitra, który będzie obywatelem trzeciego państwa i który będzie przewodniczącym trybunału. Umawiające się Strony zatwierdzą przewodniczącego w ciągu trzydziestu dni od daty jego wyboru.

4. Jeżeli w terminach przewidzianych w ustępie 2 i 3 tego artykułu nie zostanie dokonana wymagana nominacja lub nie zostanie udzielone wymagane potwierdzenie, to każda z Umawiających się Stron może poprosić Prezesa Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości o dokonanie wymaganej nominacji. Jeżeli Prezes Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości nie może spełnić tej funkcji lub jeżeli jest on obywatelem jednej z Umawiających się Stron, nominacji dokona Wiceprezes, a jeżeli nie może on spełnić tej funkcji lub jeżeli jest obywatelem jednej z Umawiających się Stron, nominacji dokona najstarszy rangą sędzia Trybunału, który nie jest obywatelem jednej z Umawiających się Stron.

5. Przewodniczący musi być obywatelem państwa trzeciego, które utrzymuje stosunki dyplomatyczne z obydwoma Umawiającymi się Stronami.

6. Trybunał arbitrażowy podejmuje decyzje po wzięciu pod uwagę postanowień niniejszej umowy, zasad prawa międzynarodowego dotyczących danej sprawy i powszechnie uznanych zasad prawa międzynarodowego. Trybunał podejmuje decyzje większością głosów i ustala również własną procedurę.

7. Każda Umawiająca się Strona ponosi koszty własnego arbitra oraz koszty jej udziału w postępowaniu arbitrażowym. Koszty przewodniczącego i pozostałe koszty ponoszą w równych częściach Umawiające się Strony, jeżeli nie uzgodniono inaczej.

8. Decyzje trybunału arbitrażowego są ostateczne i wiążące obie strony.

(…)

do góry