Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 1962 r. 1 CO 30/61
id: 20101
Zapis na sąd polubowny w umowie najmu (…) dotyczącej lokalu przekazanego następnie Skarbowi Państwa nie jest dla Skarbu Państwa wiążący. Z przepisu art. 399 § 1 k.z. nie wynika bowiem, by nabywca miał być także związany wszelkiego rodzaju umowami dodatkowymi, które nie dotyczą integralnych elementów stosunku najmu, a do takich umów dodatkowych zaliczyć należy tzw. klauzulę sądu polubownego.
Uchwała Sądu Najwyższego
z dnia 13 listopada 1962 r.
1 CO 30/61
Z uzasadnienia:
Zapis na sąd polubowny w umowie najmu zawartej z b. Stowarzyszeniem Zakładów Rzemieślniczo-Wychowawczych a dotyczącej lokalu przekazanego następnie Skarbowi Państwa nie jest dla Skarbu Państwa wiążący. Z przepisu art. 399 § 1 k.z. nie wynika bowiem, by nabywca miał być także związany wszelkiego rodzaju umowami dodatkowymi, które nie dotyczą integralnych elementów stosunku najmu, a do takich umów dodatkowych zaliczyć należy tzw. klauzulę sądu polubownego. Za taką wykładnią art. 399 k.z. przemawia wyjątkowy charakter umowy o poddanie przyszłych sporów pod rozstrzygnięcie sądu polubownego, która nie powinna wyłączać drogi sądowej w szerszym zakresie niż, ten jaki wolą kontrahentów ustalony został dla istniejących między nimi stosunków.
Źródło: Ruch Prawniczy Ekonomiczny i Socjologiczny 1964, nr 1, s. 385